«Εγκλημα διά του Τύπου δεν συντελείται στην περίπτωση των ιστολογίων».

     Η ανωτέρω δικαστική άποψη, επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε λόγω των συνεχών διώξεων των κατόχων blog πανελλαδικά, περιέχεται στο σκεπτικό του υπ' αριθμ. 64/2010 πολυσέλιδου βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηλείας, το οποίο αθώωσε τον υπογράφοντα για ανάρτηση στο blog του που αφορούσε τον πρώην αντιδήμαρχο της Ζαχάρως.
     Οπως αναφέρεται: «Το ιστολόγιο είναι μια τεχνική εφαρμογή στον παγκόσμιο ιστό και ειδικότερα μια ιστοσελίδα εν είδει προσωπικού ημερολογίου, ο κάτοχος-διαχειριστής του οποίου (blogger) καταγράφει και ανακοινώνει τις απόψεις του για διάφορα ζητήματα που αυτός επιλέγει.Είναι δημοσίως προσιτό θεωρητικά σε όλους τους χρήστες του Διαδικτύου, οι οποίοι ανταποκρινόμενοι στα ερεθίσματα που λαμβάνουν από την ανάγνωση των απόψεων του κατόχου-διαχειριστή του ιστολογίου, δύνανται να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος και ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια, τα οποία είναι επίσης αναγνώσιμα.Ο κάτοχος-διαχειριστής έχει την τελική δυνατότητα με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης να επιλέγει τους αναγνώστες του ιστολογίου του και ακόμη να αποφασίζει αυτός αν και ποιοι από τους αναγνώστες επιτρέπεται να ανακοινώσουν τα δικά τους σχόλια σε αυτό».
«Επομένως, το ιστολόγιο είναι ένα διαδραστικό μέσο επικοινωνίας αόριστου αριθμού προσώπων και στο σημείο αυτό διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν τα μέσα ενημέρωσης στο Διαδίκτυο, διότι η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κύριο και τους δημοσιογράφους του μέσου ενημέρωσης αλλά από τους χρήστες του Διαδικτύου, οι οποίοι είναι αναγνώστες του ιστολογίου».
«Το γεγονός ότι ο κάτοχος-διαχειριστής του ιστολογίου δεν υποχρεούται να χρησιμοποιεί τα αληθινά στοιχεία του αλλά δύναται να εμφανίζεται στους αναγνώστες του χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, ούτως ώστε κανείς από τους επισκεπτόμενους το ιστολόγιό του να μη γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα, δεν αναιρεί τον χαρακτηρισμό του ιστολογίου ως ηλεκτρονικού εντύπου, διότι άλλωστε και στα γραπτά έντυπα παραδοσιακής μορφής είναι συνήθης η αρθρογραφία με ψευδώνυμο».
     Και σε άλλο σημείο τονίζεται: «Ελλείψει νομοθετικής ρύθμισης και νομολογιακής επίλυσης του υπό έρευνα ζητήματος, η αντιμετώπιση του αναφυέντος κενού νόμου επιτυγχάνεται με αναλογική εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας, τόσο σε επίπεδο ουσιαστικού όσο και σε επίπεδο δικονομικού ελέγχου». «Στο ιστολόγιο δεν υπάρχει η συνήθης ιεραρχική δομή οργάνωσης που απαντάται στα παραδοσιακά έντυπα, δηλαδή δεν υπάρχει ιδιοκτήτης, εκδότης, διευθυντής, συντάκτης, ούτε απαντώνται τα αντίστοιχα πρόσωπα που προβλέπει ο Νόμος 1178/1981 για τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς».
Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=322787
Η παραπάνω απόφαση ίσως μπορει να χρησιμοποιηθει και σε μελλοντικες δικες

Το 2ο Αρθρο 

Devices have been used to aid computation for thousands of years, probably initially in the form of a tally stick.^[8] The Antikythera mechanism, dating from about the beginning of the first century BC, is generally considered to be the earliest known mechanical analog computer; it is also the earliest known geared mechanism.^[9] Comparable geared devices did not emerge in Europe until the 16th century,^[10]and it was not until 1645 that the first mechanical calculator capable of performing the four basic arithmetical operations was developed.^[11]

Electronic computers, using either relays or valves, began to appear in the early 1940s. The electromechanical Zuse Z3, completed in 1941, was the world's first programmable computer, and by modern standards one of the first machines that could be considered a complete computing machine. Colossus, developed during the Second World War to decrypt German messages was the first electronic digitalcomputer. Although it was programmable, it was not general-purpose, being designed to perform only a single task. It also lacked the ability to store its program in memory; programming was carried out using plugs and switches to alter the internal wiring.^[12] The first recognisably modern electronic digital stored-program computer was the Manchester Small-Scale Experimental Machine (SSEM), which ran its first program on 21 June 1948.^[13]

The development of transistors in the late 1940s at Bell Laboratories allowed a new generation of computers to be designed with greatly reduced power consumption. The first commercially available stored-program computer, the Ferranti Mark I, contained 4050 valves and had a power consumption of 25 kilowatts. By comparison the first transistorised computer, developed at the University of Manchester and operational by November 1953, consumed only 150 watts in its final version.^[14]

Το Αρθρο της ημέρας

Ρεκόρ στην ταχύτητα μετάδοσης δεδομένων μεταξύ Γης - Σελήνης.

Ένα βήμα πιο κοντά φέρνει η ΝΑΣΑ το διαπλανητικό ίντερνετ.

Ένα ακόμα βήμα για την υλοποίηση ενός εξωπλανητικού διαδικτύου στο μέλλον αποτελεί το νέο ρεκόρ στην ταχύτητα μετάδοσης δεδομένων μεταξύ Γης και Σελήνης, που πέτυχε η NASA. Ένα όργανο λέιζερ πάνω σε ένα αμερικανικό δορυφόρο, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, έστειλε στον πλανήτη μας δεδομένα με ταχύτητα 622 megabit ανά δευτερόλεπτο, που αποτελεί νέο ρεκόρ «κατεβάσματος» (download). Παράλληλα, σύμφωνα με το Space.com, το δορυφορικό όργανο πραγματοποίησε «ανέβασμα» δεδομένων (upload) από τον επίγειο σταθμό στο Νέο Μεξικό με ταχύτητα 20 megabit ανά δευτερόλεπτο. Το όργανο λέιζερ (Lunar Laser Communications Demonstration - LLCD) βρίσκεται εγκατεστημένο στη διαστημοσυσκευή LADEE (Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer), η οποία εκτοξεύτηκε στις 6 Σεπτεμβρίου φέτος, με σκοπό να μελετήσει την αραιή σεληνιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια σκόνης που πιστεύεται ότι αιωρούνται σε αυτήν. Το LADEE διαθέτει μια εξελιγμένη τεχνολογία λέιζερ για τις επικοινωνίες του με τη Γη, αντί για τις συνήθεις μεταδόσεις μέσω ραδιοκυμάτων. Χρησιμοποιώντας τους οπτικούς παλμούς του λέιζερ, στέλνει στοιχεία στον πλανήτη μας -και λαμβάνει από αυτόν- με μεγαλύτερη ταχύτητα από κάθε άλλο σκάφος. Επιδίωξη της NASA είναι να δοκιμάσει την εν λόγω τεχνολογία γρήγορων και αξιόπιστων επικοινωνιών, που αναπτύχθηκε στο πανεπιστήμιο ΜΙΤ, ώστε να την επεκτείνει στις μελλοντικές αποστολές της στο διάστημα, ιδίως σε αυτές που θα έχουν απομακρυνθεί πολύ από τη Γη. Απώτερος στόχος είναι η μετάδοση τρισδιάστατων εικόνων και βίντεο υψηλής ανάλυσης από τις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος. «Το LLCD αποτελεί το πρώτο βήμα στο σχεδιασμό μας να δημιουργήσουμε τη νέα γενιά διαστημικών επικοινωνιών. Τα αποτελέσματα μάς έχουν ενθαρρύνει και είμαστε βέβαιοι ότι βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο για να εφαρμόσουμε τη νέα τεχνολογική δυνατότητα σύντομα στις αποστολές μας», δήλωσε εκπρόσωπος της NASA. Η τεχνολογία των λέιζερ επικοινωνιών είχε πρόσφατα δοκιμαστεί και από τον δορυφόρο LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι και, μεταξύ άλλων, έστειλε στη Γη μέσω λέιζερ μια εικόνα της «Μόνα Λίζα». ΑΠΕ-ΜΠΕ